دیشب که آمدی به خوابم کلی دستپاچه شدم
طعم همه ی مردهایی که بعد از تو وارد زندگیم شدند یکهو پرید تو گلویم
اما به هر حال مزه ی هیچکدام از خودت انی تر نبود
می بینید ؟
من توی زندگیم گه اضافی زیاد می خورم .

وقتی به آرزوهایی که نداشتم فکر می کنم
و به حرف هایی که نزدم
احساس می کنم به شدت
در قبال تخیلاتم مسئولم !

قبل از ورود جوهریت
سرنوشتم خوانا نوشته شده بود
...
وقتی خوشبختیم را خط می زدم
تو داشتی دستان جوهریت را به زندگیم می کشیدی ...

تو را توی فنجانم هم می زنم
می نوشمت
بی شیر ، بی شکر
من فقط خودت را هم می زنم
خود خودت را
دست آخر جادوگر فنجانم را بر عکس می گذارد کف دستش
برش می گرداند و خیره به ته مانده ات می گوید :
" هی دختر ...
دیگر جادویی نمانده
سیگاری روشن نخواهد شد
... "

پلی نبود
صدایم می زدی برمیگشتم
نزدی .

" نفرت بر خلاف عشق هرگز زیر تیغ زمان نمی میرد ... "
جادوی اول همین بود .

دور شدی
خبر از حال ما نداری
همه چیز مرتب است
من هنوز
صد سال تنهایی می خوانم
و هنوز
همانقدر احمقم .

"دخترک گربه ی همسایه را خیلی دوست داشت . یک شب که همه خواب بودند رفت خانه ی همسایه تا گربه را بیاورد پیش خودش و تا صبح عشقبازی کنند . دخترک وقتی دید با هر عشقی نمی شود عشقبازی کرد گربه ی بیچاره را کشت و انداخت توی صندوقچه ی مادربزرگ گوشه ی اتاق تا حداقل همیشه مال خودش باشد ... "

در چشم های مشکی مطلق من غرق نشو عشقم ؛
آنچه می بینی نمود خوشبختی نیست ،
دَرَک است .
در دَرَک غرق نشو لطفاْ .

همان موقع که گفت " بی پدر مادر پدر سگ " باید همه چیز را می فهمیدم .
انگار شانزده سال این جمله توی گلویش گیر کرده بود ...

ما هنوز هم "تـــا" ی دوستیمان از سر این دنیاست تا آن دنیا ؛
دوست دوستیم ؛
یعنی
"تا " همیشه .
فقط حیف که قرار ما بین دو دنیا بود ،
تو در دنیای سوم چه غلطی می کردی ؟
تکمیلی : شکلات

تلاش برای بیرون رفتنم از فکرت بیهوده بود عزیزم ؛
متاسفانه افراد کُلُفت ،
افکار کُلُفت دارند .

گاهی بهتر است خالی از حضور کهنه ؛
خیره به جلو ؛
به تو فکر نکرد .
پروانه ی من در تور پوسید ، تو هم بپوس ؛ عنکبوت همچنان سیر است !(+)

خیلی سعی کردم روز مَرد را بهت تبریک بگویم ؛
ولی ترسیدم هم زمان با این تبریک تو در حال ساختن بچه ی دیگری روی زنی که بهش می گویی " تنها عشق من " باشی و در عین حال در فکر آن یکی بچه ای که چند ماه پیش اقدام به تولیدش کرده بودی و شاید پسر بچه ی دو ماهه ای که حاصل تلاش نیم ساعته ات بود ؛ در آن خانه ی شمالی دوبلکس در خیابان بهار .

بر من خرده نگیر ،
 که چرا از عشق واهیمان نمی نویسم ؛
نیمه ی پُری وجود ندارد و تفاهم کافی نیست .
بیا قبول کنیم که هر مکملی جر چیزمـ ـان (!) بین ما عدم است .